Overtuigd strobist voor het eerst op pad met ’n Priolite MB500: Wow!

Jaren geleden was ik overtuigd dat fotograferen bij bestaand (omgevings)licht de mooiste resultaten opleverde voor mijn soort foto’s. Tot ik David Hobby’s strobist.com ontdekte. Enthousiast geworden over uiterst portable, indirect flitslicht op locatie, heb ik me dit in rap tempo helemaal eigen gemaakt. Ondanks mooie resultaten bleef ik zoeken naar verbetering. En nu heb ik die gevonden.

[English version]

Kijk eerst de video van mijn eerste Priolite fotoshoot:

Grenzen aan Strobist manier van fotograferen
Begrijp me niet verkeerd, ik ben heeeel erg voor strobist-fotografie. Gewoon met losse reportageflitsers, lampstatieven, radio triggers en pluutjes kan je voor relatief weinig geld veel bereiken. Met de juiste lichtvervormers kan je je onderwerpen mooi verlichten. En de kleine flitsers kan je makkelijk uit het zicht plaatsen. Maar… in de praktijk waren er vier grenzen waar ik bij opdrachten tegenaan liep.

 

Grens 1: Recycle time
Soms heb je veel licht en dus veel flitsvermogen nodig. Bijvoorbeeld om grote verschillen in licht en donker te overbruggen. Als je dan op vol vermogen flitst, moet je ca. 8 seconden wachten tot je weer kan flitsen. Ben je ongeduldig (wat volkomen logisch is bij bijvoorbeeld portretsessies) en druk je voortijdig op de ontspanknop, dan gaat je belichting naar de knoppen. En telkens de tijd tussen opnamen volpraten kost de nodige creativiteit die je beter aan het maken van mooie beelden kunt besteden.

Ik heb zelf de recycle tijd tussen vol-vermogen-flitsen teruggebracht tot 2 à 3 seconden door gebruik te maken van battery packs. Maar ook dat duurt nog best lang. En telkens al die batterijen opladen voor een fotoshoot, 4x 4 batterijen per flitser + 4x 8 batterijen per pack. Dus met veel fotoshoots in korte tijd was dat voor mij een urgent verbeterpunt geworden.

 

Grens 2: Vermogen
Ik vind het nog altijd geweldig hoeveel licht er toch uit zo’n kleine reportageflitser kan komen. Toch merk ik regelmatig dat ik over meer licht wil beschikken. Een voorbeeld.

Het zonlicht op deze foto scheen mooi door het logo op het pand. Om én de directeur te verlichten en doortekening te houden in de lucht, heb ik op vol vermogen moeten flitsen, zonder paraplu en de flitser ver ingezoomd. Ondanks dat ik het ontstane beeld mooi vind, wilde ik toch graag het vermogen hebben om het flitslicht te verzachten.

 

Grens 3: Instellicht
Als strobist heb ik geleerd in te schatten hoe het flitslicht valt. Door vervolgens een paar proefopnamen te maken, kan je redelijk precies verlichten. Maar camera’s hebben meer licht nodig dan fotografen. Bij weinig licht of veel tegenlicht raakt een camera snel overstuur. Weer een voorbeeld.

Bij deze in Dealer business gepubliceerde foto had ik een Saab 9-5 op een brug laten zetten. Alle lichten van de bolide waren aan om een soort dreigende sfeer neer te zetten. Deze sfeer wordt doorbroken door de vestigingsmanager die relaxed poseert. Door de grote hoeveelheid tegenlicht had mijn camera moeite om scherp te stellen. Van de serie kon ik vanwege onscherpte bijna een derde van de opnamen in post-productie meteen verwijderen. Met een instellicht zou het succespercentage veel hoger hebben gelegen.

 

Grens 4: Op afstand instellen
Ik gebruik graag radio triggers om flitsers af te vuren. Die werken eenvoudig en voorspelbaar. Maar in tegenstelling tot TTL-flitsen moet je de flitsers handmatig instellen. En bijstellen.

Bij een foto als deze is het niet handig om telkens de flitser naar beneden te halen om het vermogen bij te stellen om ‘m vervolgens weer exact te richten. In dit geval heb ik het probleem kunnen omzeilen door het vermogen op 1/4 in te stellen en te spelen met de verhoudingen tussen ISO, diafragma en sluitertijd. Maar wat zou het toch mooi zijn om als strobist flitsers op afstand in te kunnen stellen.

Gelukkig staat de techniek niet stil. Er zijn nu oplossingen op de markt gekomen om de genoemde grenzen te verleggen. En om toch het goede van de strobist manier van werken te behouden. Mijn selectie kwam uit op twee mooie oplossingen.

 

Elinchrom Ranger Quadra RX vs. Priolite MB500

Ik wilde dus:

• een korte recycle tijd
• veel vermogen
• een flink instellicht
• flitsers op afstand instellen
• strobist portabiliteit
• een economisch verstandige keuze maken

De Quadra was lange tijd aanvoerder van mijn verlanglijst. Tot de Priolite uit kwam. Uiteindelijk heb ik voor deze laatste gekozen. Waarom? Dit zijn mijn overwegingen:

Wens	Elinchrom Ranger Quadra RX	Priolite MB500
korte recycle tijd	Ja, <1 sec. bij 400W (4 sec. bij slow recycling)	Redelijk, <3 sec. bij 400W, wel veel beter dan reportageflitsers bij vergelijkbare output
veel vermogen	400W (bij 1 kop per accu) 150 vol vermogen flitsen (bij slow recycling, anders 110)	500W 400 vol vermogen flitsen (!)
flink instellicht	LED 50W equivalent	LED 100W equivalent
op afstand instellen	Ja	Ja
strobist portabiliteit	Ja, maar wel voedingskabels	Ja! Helemaal geen kabels
economisch verstandig	Dure lichtvervormers van eigen merk nodig (+ adaptor).	Voordeliger in aanschaf uitgaande van een set met twee flitsers (en twee accu’s). Voordeliger in uitbreiding:  Bowens S compatible, alle parapluus passen

Of ik blij ben met mijn keuze? Ja, zonder al teveel te experimenteren heb ik de Priolite flitsers met succes gebruikt. Deze eerste fotoshoot was met Nynke Politiek van Style update (zie bovenstaande video).

 

Review Priolite MB500
Mijn ervaringen tot nu toe: Wow! Met een aantal fotoshoots achter de kiezen blijken vooral het vermogen van de flitsers (400x 500W flitsen) en het gemak van instellen de sterkste verbeteringen.

Meer genuanceerd: ik heb nog maar weinig nadelen in de praktijk kunnen ontdekken. De flitskop vangt bijvoorbeeld meer wind dan een kleine reportageflitser. Dus verzwaring van het statief is bij enige wind al aan te bevelen. De transciever op de camera is redelijk groot uitgevallen, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet zo’n last van. En er zijn wat kleine onhandigheden. De zekeringschroef die er voor zorgt dat de flitskop met zijn bevestigingsrail niet geheel door de neigkop van het lampstatief kan glijden, kan je makkelijk te vast draaien waardoor je ‘m niet handmatig los krijgt. Maar ja, dat is wel erg spijkers op laag water zoeken.

Dus mijn oordeel: highly recommended.

Tweet

 

Meer weten? Neem contact op.