Wat doe als je mooie portretten wilt van kinderen die het normaal gesproken helemaal niet leuk vinden om gefotografeerd te worden?
Ik krijg vaak vragen van ouders om tips voor het fotograferen van hun (jonge) kinderen. Eigenlijk zijn er geen standaardantwoorden, behalve dan bijvoorbeeld:
Soms heb je een ongewone aanpak nodig. Onlangs heb ik bijvoorbeeld in opdracht een zoontje gefotografeerd dat absoluut niet wilde. Bij mijn aankomst protesteerde hij al op luide wijze. Wat toen goed werkte was mijn reactie: “Ik kom jou niet op de foto zetten, ik kom gewoon een kopje thee drinken.” Tijdens het theedrinken ging hij rustig met zijn speelgoed aan de slag.
Af en toe kwam ik even kijken en praatte wat met hem over wat hij aan het doen was. Na een half uur vroeg ik hem of hij wilde helpen zijn moeder op de foto te zetten. Hij mocht een reflectiescherm vasthouden. Dat wilde hij wel. Na een fotoshoot van moeder, was vader aan de buurt. Ten slotte wilde hij zelf ook graag op de foto met zijn favoriete muziekinstrumenten. En ook buiten in de tuin wilde hij wel op de foto. Hij bleek een waar fotomodel te zijn: mooi in de camera kijken, lieve lach en verschillende poses uitproberen. De ouders waren erg blij met de foto’s.
Tijdens een andere fotoshoot van een broer en zus, die normaal gesproken ook niet graag gefotografeerd worden, heb ik een mooie plek in het huis uitgekozen (bij een groot raam). Daar hebben we een groot kussen neergelegd en de kinderen verteld dat ze er om de buurt op mocht ploffen. Nou, dat wilden ze wel. Daarna is het een kwestie van heel snel fotograferen.
Uiteindelijk heb ik in korte tijd een paar leuke foto’s gemaakt van kinderen die doorgaans wegduiken of alleen een tong aan de camera laten zien. De twee mooiste foto’s hangen nu als canvassen van 0,5 x 1,5 meter aan de muur in de woonkamer.
Meer weten? Neem contact op.